Klasik eserler zamanla açılır. Bir bölüm, bir noktürn, bir prelüd dikkati cümlelerle, karşıtlıklarla ve geri dönüşlerle tutar: baştan sona dinlenmek için yazılmış, yavaş yavaş kurulmuş, seni bir süre bir yerde tutan müzikler. PureTone, dikkatle kurulan bu ilişkinin üzerine inşa edildi.
Bir biçimi olan seans
PureTone nasıl hissettiğini ya da ne yaptığını ve ne kadar vaktin olduğunu sorar. Sonra tek bir seans kurar: bir bütün olarak durması için seçilip sıralanmış parçalar.
Bu bilinçli bir tercih. Bir süre seç ya da hiç sınır koyma; iki durumda da durup sırada ne olacağına karar vermen gerekmez. Müzik, olmasını istediğin yerde kalır.